چند شعر برای انتهای زمستان [شعر]

۱

وقتی آن شعر را در خاک

پنهان می کردم

آیا کسی ندید؟

۲

حرف کوچکی با خودم دارم

می روم که فریادش کنم امّا

سنگریزه ها گوش شنیدن ندارند

و تو شنیده ای ش از پیش

۳

دسته ی زنبورها

ناگهان از روی گل برخاستند

گریختند

تا به باقی زنبورها بگویند

۴

شعر مثل مسافری غریب می آید

یک شب

در خانه ات را می زند

نه آب

نه نان

نه جای خواب

جان ات را طلب می کند